İnsulin direnci (İD) kan dolaşımında insülin bulunmasına karşın biyolojik etkilerini gösterememesi olarak tanımlanmaktadır. İnsülinin büyüme-gelişme, karbonhidrat, lipid ve protein metabolizması vb birçok biyoloji etkisi bulunmaktadır. Özellikle dokuların insülin aracılığıyla glukoz kullanımlarının azalması ve karaciğer glukoz yapımının artması şeklinde ortaya çıkan metabolik bozukluk insülin direncinin temelini oluşturmaktadır. İnsulin direnci yağ ve protein metabolizması, kas-iskelet sistemi, adipoz doku, üreme sistemi, bağışıklık sistemi ve merkezi sinir sistemi gibi pek çok sistemi etkilemektedir. İnsulin direnci obezite, Tip 2 diyabet, hipertansiyon, hiperlipidemi, metabolik sendrom, gebelik, bazı ilaçlar, enfeksiyonlar ve baskı gibi çeşitli patolojik durumlarda da görülmektedir. İnsulin direncine yönelik uygulamalardan önce kişinin glukoz tolerans durumu bilinmeli, bu amaçla açlık/tokluk kan şekeri ve HbA1c değerlerine bakılmalıdır.